Ceuillons les fleurs de l’espérence et alluons notre bougie
Chacun de nous est une chance
Là où il est, là il vit…

Zoals jullie kunnen zien, hebben we op die paar dagen tijd alweer heel wat bijgeleerd. Bovenstaande tekst is trouwens een liedje dat ons aangeleerd werd door de Afrikaanse leerlingen.

Maandag trokken we opnieuw naar school waar we voor het eerst de directeur, een zeer vriendelijke man, ontmoetten. Uiteraard hadden we nog geen lessenrooster, geen lesonderwerpen, geen klassen, … Eigenlijk stonden we even ver als eind vorige week. De Afrikaanse manier van leven en organiseren is wel even wennen. Gelukkig maakt de hartelijkheid van de leerlingen veel goed en vergaten we meteen al onze zorgen toen we de les Frans en informatica observeerden. Deze leerkrachten zijn echte sjoekes! Natuurlijk: innocent… Voor verdere uitleg moet je bij Renske zijn.
Later die dag werd de culturele week officieel geopend. Zelfs de bisschop was van de partij!

De volgende dag werden we letterlijk in het lesgeven ingegooid. Zonder lesonderwerp trokken Lies en Joke samen naar het eerste jaar. Snel even de werkschriften van de leerlingen doorbladeren en improviseren maar. De les was uiteindelijk zeer geslaagd! Ook bij Renske viel alles zeer goed mee. De leerlingen waren dolenthousiast toen ze onze laptop zagen. Een les informatica met een computer bij de hand: WAAAAUW!
De eerste lessen verliepen vlot. Zo zie je maar, alles went.

’s Avonds werden we getrakteerd op een soirée africaine en een missverkiezing, die drie uur later startten dan voorzien. Gelukkig werden we ondertussen geëntertaind door lieve kindjes, djembé, dans, de plaatselijke scouts en de meest verschrikkelijke lokale drank: tsjoeketoe. (Voor de Ninovieters: dit smaakt nog slechter dan Slag!) Moe maar voldaan keerden we terug naar onze nonnetjes.

Voor de moekes die geïnteresseerd zijn in het eten: het is lekker, maar het menu wordt wekelijks herhaald. (Voor ons een kleintje met tartaar, twee kleintjes met mayo, een chickenburger, een viandel en een berehap. MMMMMMMM…)

Verder bezochten we de dorpjes Avedjé en Akplolo. Onze lieve chauffeur begeleidde ons ook naar de hoogste berg in Togo, Agou. Een prachtig uitzicht waardoor we nog verliefder werden op Kpalimé.

Nog enkele persoonlijke boodschappen:

Bert, proficiat met je motorijbewijs! Come on and take me for a riiiiiiiide!
Simon, deze drie poepkes hebben hier al nen toer gedaan in een jeep zoals de jouwe.
David, veel beterschap.
Mema en pepa, mama en papa, moe en va, we verwachten bij aankomst in de luchthaven bovenstaande bestelling van de frietjes.
En ohja, WIE LOF JOE!

De baaaaaaln en de leute!